Inspirowany przez Johna Ruskina, animowany przez Williama Morrisa ruch Arts & Crafts dał początek niemal wszystkim istotnym zjawiskom w architekturze i sztuce użytkowej XX wieku. Również w sztuce ogrodowej pojawił się nurt wywodzący się z tego źródła - styl Arts & Crafts. Sprawa jest jednak trochę bardziej złożona.
Zwolennicy Arts & Crafts byli programowo przeciwni łączeniu sztuki z przemysłem - wymogi masowej produkcji oraz jej nieludzki tryb uważali za główną przyczynę spadku jakości i mnożeniu tandetnej brzydoty, a panaceum upatrywali w nawrocie do średniowiecznego, cechowego rzemiosła. Historia nie potwierdziła ich obaw i przyznała rację XX-wiecznej awangardzie - we wszystkich dziedzinach z wyjątkiem sztuki ogrodowej. Prawdopodobnie dlatego, że nawet jeśli można przemysłowo produkować niemal identyczne rośliny (Holandia), to nie da się produkować seryjnie ogrodów.
Swoista filozofia duchowych przywódców Arts & Crafts łączyła przeciwieństwa - z jednej strony surowość i naturalność rodzimych materiałów, z drugiej zaś żmudny, rękodzielniczy wysiłek przekształcający te materiały w niepowtarzalne dzieło sztuki użytkowej. Ta filozofia umożliwiła stworzenie syntezy dwóch całkowicie odmiennych koncepcji ogrodu.
Jedną był "dziki", naturalistyczny ogród Robinsona, drugą architektoniczno-geometryczna wizja Blomfielda.

W 1892 r. Reginald Blomfield, angielski architekt i ogrodnik wydał książkę: The Formal Garden in England", w ktorej skrytykował koncepcję ogrodu naturalistycznego twierdząc, że jest ona wyłącznie naśladownictwem naturym a nie jej wyrazem.
W odróżnieniu od swojego głównego przeciwnika Williama Robinsona, Bloomfield był zafascynowany geometryczną dyscypliną formalnych ogrodów średniowiecza i renesansu i uważał, że ogród powinien być logicznym i funkcjonalnym rozwinięciem przestrzeni architektonicznej. W takim rozumieniu naturalność ogrody nie wynikała z jego "udawania" natury, ale ze spełnienia naturalnej roli, jaką jest uzupełnienie przestrzeni budynku i jego funkcjonalnego programu.
Poglądy Blomfielda nie były odosobnione - ogród formalny powrócił na początku XIX wieku do programu angielskiego ogrodu krajobrazowego jako jego część bezpośrednio otaczająca rezydencję i o takie właśnie elementy uzupełniano te ogrody, które przetrwały z czasów działalności Capability Browna czy entuzjastów stylu picturesque (przykładem jest taras z formalnym ogrodem wybudowany w połowie XIX wieku w Harewood).

EDWIN LUTYENS - OGRÓD ARTS & CRAFTS

Wynikiem ścierania się poglądów "naturalistów" (Robinson) z "geometrami" (Blomfield) był ogród w stylu Arts & Crafts.
Była to właściwie pierwsza koncepcja ogrodu przeznaczonego do uprawy przez jego właścicieli. Wszystkie wcześniejsze rodzaje ogrodów (z wyjątkiem oczywiście ogrodu wiejskiego) wymagały ciężkiej, fizycznej pracy najemnych ogrodników. Tym razem (w duchu kultu rzemieślniczej pracy) wysiłek fizyczny miał sprawiać satysfakcję, a bezpośredni udział właściciela w kształtowaniu ogrodu miał rozwijać jego inwencję i talenty.
Koncepcja przestrzenna ogrodu obejmowała wyraźnie wydzieloną i starannie opracowaną, sąsiadującą bezpośrednio z budynkiem część geometryczną, którą otaczał "dziki" ogród naturalistyczny. Wizja estetyczna wymagała unikania roślinności egzotycznej, preferowała miejscowe, naturalne materiały, oraz starannie dobrane wyposażenie tzw. małej architektury, które często stanowiły prawdziwe działa sztuki użytkowej. Siłą ogrodu Arts & Crafts nie była wielka skala ani bogactwo, ale czystość i prostota kompozycji, staranny dobór roślin i "wysmaczony" detal, jego faktura i kolor.
Zapowiedzią stylu był już ogród otaczający własny dom Williama Morrisa, tzw. Red House (1860) zaprojektowany przez Philipa Webba, ale dojrzałe realizacje są dziełem architekta Edwina Lutyensa i malarki Gertrude Jekyll. Podziała ról w tym tandemie był wyraźny: Lutyens tworzył koncepcję przestrzenną, a Jekyll wypełniała schemat starannie dobieraną roślinnością. Współpraca trwała kilka lat, potem Lutyens zwrócił się ku klasycyzmowi, a malarskie skłonności kolorystyczne i upodobanie do swobodniejszych form skłoniły Jekyll do poświęcenia się ogrodom wiejskim.

OGRÓD MODERNISTYCZNY