Odmiana gotyku nazywana "stylem miękkim" (Weicher Stil), rozwinięta ok. 1400 r. w mlarstwie i rzeźbie północnej Francji (Burgundia), Czech i północnych Włoszech. Ośrodkiem rozwoju stylu była Praga, którą cesarz z dynastii luksemburskiej Karol IV usiłował wypromować na artystyczne centrum Europy Środkowej. Wynikiem jego starań powstała katedra św. Wita zbudowana przez Matthiasa z Arras, oraz szereg budowli wzniesionych przez Petera Parlera (kościół Wszystkich Świętych na Hradczanach, most Karola), oraz prace Mistrz Ołtarza z Trzebonia

Charakterystycznym motywem stylu są tzw. piękne Madonny, rzeźby Matki Boskiej przedstawiające delikatną postać kobiecą o łagodnych, uduchowionych rysach twarzy, odzianych w lekko spływające, stylizowane szaty.

Przykłady gotyku międzynarodowego:

Piękna Madonna ze św. Oswaldem i św. Katarzyną z Pfärrich, 1410-20, Württembergisches Landesmuseum, Stuttgart

Modlitwa w Ogrójcu, Złożenie do grobu, Zmartwychwstanie - fragmenty Ołtarza z Trzeboni - ok. 1380, Národni Galerie, Praga

Melchior Broederlam, Ołtrza z Dijon, 1398

Jean Malouel, Pieta, ok. 1400, Luwr

Jean de Beaumetz, Christ On The Cross With A Carthusian Monk 1389-95

Bracia Limbourg, Bardzo bogate godzinki de Berry, Musée Condé, Chantilly

Mistrz Rohan, Zmarły przed sądem Boskim, XV wiek

Rodzina Marii, część środkowa Ołtarza z Ortenberga, 1430, Darmstadt, Hessisches Landesmuseum

Konrad von Soest, Ołtarz Najświętszej Marii Panny w kościele NMP w Dortmundzie, ok. 1420

Mistrz Francke, Męczeństwo św. Tomasza z Canterbury, 1424, Kunsthalle, Hamburg

Dyptyk Wiltona, National Gallery w Londynie, 1395-9

Pisanello
Portret Lionello d'Este, 1441, Galleria dell'Accademia Carrara, Bergamo; Portret Ginevry d'Este, 1435-1449, Luwr

Stefano di Giovanni zw. Sassetta, Madonna z dzieciątkiem, 1425-50, Luwr